Guy Ropartz (15 giugno 1864 - 1955): La Cloche des morts per orchestra (originariamente intitolato Le Convoi du Fermier; 1887). Orchestre Philharmonique du Luxembourg, dir. Emmanuel Krivine.

Guy Ropartz (15 giugno 1864 - 1955): La Cloche des morts per orchestra (originariamente intitolato Le Convoi du Fermier; 1887). Orchestre Philharmonique du Luxembourg, dir. Emmanuel Krivine.

Tomás Luis de Victoria (1548 - 1611): Conditor alme siderum, inno a 4 voci (pubblicato in Hymni totius anni, 1581, n. 1). Ensemble Plus Ultra, dir. Michael Noone.
I (gregoriano)
Conditor alme siderum
æterna lux credentium
Christe redemptor omnium
exaudi preces supplicum.
II (Victoria)
Qui condolens interitu
mortis perire sæculum
salvasti mundum languidum
donans reis remedium.
III (gregoriano)
Vergente mundi vespere
uti sponsus de thalamo
egressus honestissima
Virginis matris clausula.
IV (Victoria)
Cuius forti potentiæ
genu curvantur omnia
cælestia, terrestia
nutu fatentur subdita.
V (gregoriano)
Te, Sancte fide quæsumus,
venture judex sæculi,
conserva nos in tempore
hostis a telo perfidi.
VI (Victoria)
Sit, Christe rex piissime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito
in sempiterna sæcula.
Amen.

Johann Wilhelm Hertel (1727 - 14 giugno 1789): Concerto in mi bemolle maggiore per oboe, tromba e archi. Ulf Bjurenhed, oboe; Niklas Eklund, tromba; Drottningholms Barockensemble, dir. Nils-Erik Sparf.
![]()
Jacob Paix (1556 - c1623): Padoana Venetiana a 5 (pubblicata in Ein schön Nutz- und Gebreüchlich Orgel Tabulaturbuch, Lauingen 1583, n. 63). Alberto Guerzoni, clavicembalo (sistema Hauptwerk).
![]()
Roberto Fabbriciani (13 giugno 1949): Alluvione per flauti (1 esecutore) e suoni elettronici di Alvise Vidolin (2017). Esegue l’autore.
Qui un articolo di Fabio Zannoni sulla composizione di Fabbriciani.

Matthias Weckmann (c1616 - 1674): Magnificat secundi toni. Agnes Luchterhandt all’organo Schnitger della Chiesa di San Ludgeri in Norden.

Carson Cooman (12 giugno 1982): Tuba Tune per organo (2017). Esegue l’autore.

Théodore Dubois (1837 - 11 giugno 1924): Symphonie française in fa minore (1908). Orchestra Les Siècles, dir. François-Xavier Roth.

Carlos Seixas (11 giugno 1704 - 1742): Toccata prima in sol minore per clavicembalo. Gianandrea Pauletta.
Ann Millikan (10 giugno 1963): Millikan Symphony per orchestra (2015), dedicata alla memoria di Bob Millikan (1957-2012), fratello della compositrice. Jennifer Curtis, violino solista (nel IV movimento); Boston Modern Orchestra Project, dir. Gil Rose.

Louis Joseph Daussoigne-Méhul (10 giugno 1790 - 1875): Saltarelle et Rêverie per organo. Jean-Luc Perrot all’organo Callinet (1837) dell’Église Notre-Dame in Saint-Étienne.
Philippe de Vitry (1291 - 9 giugno 1361): Vos qui admiramini virgines / Gratissima virginis species / Gaude gloriosa, mottetto isoritmico a 4 voci. Lumina Ensemble, dir. Anna Pope.
Triplum
Vos qui admiramini virgines,
si virgini pro ceteris eligende
dignati fuerimus nubere,
dum nupsimus tanquam valde diligende.
Ista pulchra specie humilis maneriæ
ac opere virtuosa,
turpis vestrum altera
ausu nimis aspera
necnon virtutes exosa.
Ista lux, nox nubila,
Ista velox aquila,
vos colubres gradientes,
Ista super æterna regnat
vos in misera valle languentis egentes.
Ista virgo regia dulcis est amasia
mea sponsa quæpia.
Rex ego sum, hæc regina.
Quod tanta referimus?
Nos qui cuncta novimus
dignam preelegimus
et ut rosam hanc præspina.
Urgite vos igitur
quia tempus labitur
et mors nos persequitur
huic servite.
Hanc vocate,
quod si neglexeritus
illam non videbitis
gloriam quam cupitis,
vos eia propera te.
Motetus
Gratissima virginis species
quam decorat carnis mundicies,
usque centrum placasti intima
mei cordis plaga dulcissima
intra stimulans amoris spiritum
nescientem pectoris exitum.
Gratissime simili vulnere
peperisti mundum me ledere.
O regina, tuum amplectere
astringendo pectus cum ubere.
O rex regum oculum oculo
et os ori junge pro osculo
ac inspira verbum in labia
qua recepto fiat caro dia.
Tenor e contratenor
Gaude gloriosa.
Vivat iste.

Jacob Clemens non Papa (c1510/15 - 1555 o 1556): Ego flos campi, mottetto a 7 voci (pubblicato postumo in Thesaurus Musicus II, 1564, n. 3), testo tratto dal Cantico dei cantici (II:1-2 e IV:15). Stile Antico.
Ego flos campi et lilium convallium.
Sicut lilium inter spinas sic amica mea inter filias.
Fons hortorum puteus aquarum viventium quae fluunt impetu de Libano.

Tomaso Albinoni (8 giugno 1671 - 1751): Concerto a cinque in fa maggiore per 2 oboi, archi e basso continuo op. 9 n. 3 (1722). Advent Chamber Orchestra.
![]()
Anonimo: Fas et nefas, Carmen Buranum 19; testo attribuito a Gautier de Châtillon (c1135 - c1201). The Boston Camerata, dir. Joel Cohen.
Fas et nefas ambulant
pene passu pari;
prodigus non redimit
vitium avari;
virtus temperantia
quadam singulari
debet medium
ad utrumque vitium
caute contemplari.
Si legisse memoras
ethicam Catonis,
in qua scriptum legitur:
«ambula cum bonis»,
cum ad dandi gloriam
animum disponis,
supra cetera
primum hoc considera,
quis sit dignus donis.
Vultu licet hilari,
verbo licet blando
sis equalis omnibus;
unum tamen mando:
si vis recte gloriam
promereri dando,
primum videas
granum inter paleas,
cui des et quando.
Dare non ut convenit
non est a virtute,
bonum est secundum quid,
sed non absolute;
digne dare poteris
et mereri tute
famam muneris,
si me prius noveris
intus et in cute.
Si prudenter triticum
paleis emundas,
famam emis munere;
sed caveto, dum das,
largitatis oleum
male non effundas.
in te glorior:
cum sim Codro Codrior,
omnibus habundas.

Paolo Ugoletti (7 giugno 1956): Easy links per viola, clavicembalo e archi (2022). Elena Laffranchi, viola; Natalija Martynova, clavicembalo; Orchestra d’archi di Leopoli, dir. Filippo Ferruggiara.

Sophia Dussek (ovvero Dusík) nata Corri (1775 - c1831): Sonata in do minore-maggiore per arpa op. 2 n. 3 (c1800). Floraleda Sacchi.
Iain Hamilton (6 giugno 1922 - 2000): Scottish Dances per orchestra op. 32 (1956). The Scottish National Orchestra, dir. Alexander Gibson.
Antoine Busnois (c1430 - 1492): Le corps sen va et le cuer vous demeure, rondeau a 3 voci. Ensemble Asteria: Sylvia Rhyne, soprano; Eric Redlinger, tenore e liuto.
Le corps sen va et le cueur vous demeure
Le quel veult faire avec vous sa demeure
Pour vous vouloir aimer tant et si fort.
Que incessament veult mectre son effort
A vous servir jusques à ce que je meure.
Il est vostre pouez estre bien seure
Et de cela tousiours je vous asseure
Combien quatende de mon mal confort.
Le corps sen va et le cueur vous demeure
Le quel veult faire avec vous sa demeure
Pour vous vouloir amer tant et si fort.
Il nest douleur ne dueil qua moy naqueure
Quant il convient que ses maulx je saveure
Et men aller sans avoir resconfort
Aleure que deusse vivre au fort
Mon mal compter que je voi qua ceste heure.
Le corps s’en va et le cueur vous demeure
Le quel veult faire avec vous sa demeure
Pour vous vouloir aimer tant et si fort.

Riccardo Zandonai (28 maggio 1883 - 5 giugno 1944): Telefunken, marcia in fa maggiore per pianoforte (1929). Pietro Massa.
L’unica composizione per pianoforte solo data alle stampe da Zandonai è un omaggio all’industria tedesca fondata nel 1903 e specializzatasi, a partire dagli anni 1920, nella produzione di apparecchi radiofonici, commercializzati anche in Italia.

Tomislav Ante Vođaković (1996): Vodorige (Gagolle) per organo (2014). Luca Massaglia.

Louis-Claude Daquin (4 giugno 1694 - 1772): l’Hirondelle, rondeau, dalla 2a Suite del Premier Livre de pièces de clavecin (1735). Luc Beauséjour al clavicembalo, o altrimenti György Cziffra al pianoforte.

Henry Purcell (1659 - 1695): Young Collin, cleaving of a beam, catch a 3 voci Z 291. The City Waites.
Young Collin, cleaving of a beam,
At ev’ry thumping blow cry’d «Hem!»
And told his wife, who the cause would know,
That hem made the wedge much further go.
Plump Joan, when at night to bed they came,
And both were playing at that same,
Cry’d: «Hem, prithee Collin do,
If ever thou lov’st me, dear, hem now.»
He laughing answer’d: «No, no, no,
Some work will split with half a blow;
Besides now I bore:
I hem when I cleave, but now I bore.»
Libera traduzione: c’è un giovane, Collin, impegnato a spaccare un grosso ceppo di legno; a ogni colpo che dà con la mazza esclama hem! A Joan, la mogliettina cicciottella (plump) che gli chiede perché quell’hem!, risponde che hem! serve a far andare il cuneo molto più a fondo.
La notte dopo, a letto, mentre fanno un gioco assai simile, Joan grida: «Oh, Collin, tipregotipregotiprego, se mi ami fa’ hem! adesso.»
Collin ridendo risponde: «Nononò, per certi lavori basta un colpetto: faccio hem! quando devo darci dentro davvero, ma adesso è routine.»
C’è un gioco di parole intraducibile con cleave e bore : entrambi i verbi significano, fra l’altro, “penetrare”, ma cleave vale anche “spaccare”, mentre bore sta per “annoiarsi”.

Georges Bizet (1838 - 3 giugno 1875): Notturno in re maggiore per pianoforte (c1868). Glenn Gould.
![]()
Louis Vierne (1870 - 2 giugno 1937): Impromptu, n. 14 delle Vingt-quatre pièces de fantaisie per organo (op. 54 n. 2). Ulf Norberg all’organo della Hedvig Eleonora kyrka in Stoccolma.

Francisco Ortega (sec. XVI): Pues que me tienes, Miguel, por esposa (dal Cancionero de Medinaceli, c1569, n. 55). Hespèrion XX, dir. Jordi Savall.
Pues que me tienes, Miguel, por esposa,
mirame, Miguel, cómo soy hermosa.
Tan aventajada cuan bella y graciosa
mirame, Miguel, cómo soy hermosa.
¡Mira que estremada me hizó natura!
¡Cuánta hermosura en mí está encerrada!

Michail Ivanovič Glinka (1° giugno 1804 - 1857): Barcarola in sol maggiore per pianoforte (1847). Viktor Rjabčikov.
![]()

Mozart Camargo Guarnieri (1907 - 1993): Danza brasileira per pianoforte (1941). Maria Miriam Di Pasquale Baumann (14 agosto 1963 - 31 maggio 2024).

Addio, amica carissima.