Fatta a Dresda – II

Sergej Vasil’evič Rachmaninov (1° aprile 1873 - 28 marzo 1943): Sinfonia n. 2 in mi minore op. 27 (composta a Dresda fra il 1906 e il 1907). Sächsische Staatskapelle Dresden, dir. Antonio Pappano.

  1. Largo – Allegro moderato
  2. Allegro molto [19:23]
  3. Adagio [29:50]
  4. Allegro vivace [44:19]

Rachmaninov had big hands

Joo si duole di avere mani piccole, troppo piccole per poter eseguire il Preludio op. 3 n. 2 di Rachmaninov: ma, con l’aiuto di Igudesman, risolve brillantemente il problema. «Solo le mani sono piccole» 😀


Sergej Vasil’evič Rachmaninov (1° aprile 1873 - 28 marzo 1943): Preludio in do diesis minore per pianoforte, n. 2 dei Morceaux de fantaisie op. 3 (1892). Inciso dal compositore nel 1919 per Edison Records.

Moments musicaux

Sergej Vasil’evič Rachmaninov (1° aprile 1873 - 28 marzo 1943): Six Moments musicaux per pianoforte op. 16 (1896). Ivo Pogorelich.

  1. Andantino in si bemolle minore
  2. Allegretto in mi bemolle minore [10:16]
  3. Andante cantabile in si minore [14:44]
  4. Presto in mi minore [25:55]
  5. Adagio sostenuto in re bemolle maggiore [29:02]
  6. Maestoso in do maggiore [35:16]

Graves tesmoins des mes delices

Constantijn Huygens (1596 - 28 marzo 1687): Graves tesmoins, air de cour, n. 34 della raccolta Pathodia sacra et profana (1647). Cyril Auvity, tenore; Myriam Rignol, viola da gamba; Marie van Rhijn, organo.

Graves tesmoins de mes delices,
Chesnes touffus, beaux precipices,
Que j’ay veu tant d’estez,
Jaloux et glorieux de mes felicitez.

Adieu, deserts, puisqu’Amarante,
L’ingrate amante,
Ne gouste plus vos ombres ny ma voix,
Vous n’estes plus mes bois.

N’attendez plus que je me rende
Où autre que l’Amour m’entende:
La seule Echo me nuit,
Et l’ombre qu’il me faut c’est l’eternelle nuict.

Adieu, deserts…

Molto allegro e vivace

Ruperto Chapí Lorente (27 marzo 1851 - 25 marzo 1909): Sinfonia in re minore (1879). Orquestra de l’Acadèmia del Gran Teatre del Liceu, dir. Guerassim Voronkov.

  1. Adagio – Allegro appassionato
  2. Andante con moto, molto espressivo [11:02]
  3. Presto [25:41]
  4. Molto allegro e vivace [34:20]

Giorno d’estate in montagna

Vincent d’Indy (27 marzo 1851 - 1931): Jour d’été à la montagne, trittico sinfonico op. 61 (1905). Sinfóníuhljómsveit Íslands (Orchestra sinfonica islandese), dir. Rumon Gamba.

  1. Aurore: Très modéré
  2. Jour (Apres-midi sous les pins): Très modéré [8:35]
  3. Soir: Très animé et joyeux [19:40]

Colori in sinfonia

Sir Arthur Bliss (1891 - 27 marzo 1975): A Colour Symphony op. 24 (1921-22). English Northern Philharmonia, dir. David Lloyd-Jones.

  1. Purple, the colour of Amethysts, Pageantry, Royalty and Death: Andante maestoso

  2. Red, the colour of Rubies, Wine, Revelry, Furnaces, Courage and Magic: Allegro vivace [6:18]

  3. Blue, the colour of Sapphires, Deep Water, Skies, Loyalty and Melancholy: Gently flowing [13:20]

  4. Green, the colour of Emeralds, Hope, Youth, Joy, Spring and Victory: Moderato [23:29]

Diferencias de Cabezón

Alcune diferencias (= variazioni) di Antonio de Cabezón (30 marzo 1510 - 26 marzo 1566):

Diferencias sobre Guárdame las vacas. Ensemble Accentus, dir. Thomas Wimmer.


Diferencias sobre el canto llano del caballero. Hanneke van Proosdij, clavicembalo.


Diferencias sobre la gallarda milanesa. Arturo Barba all’organo di Julián de la Orden (sec. XVIII) della Chiesa di Nuestra Señora de la Asunción in Villar de Cañas (Cuenca).


Diferencias sobre la pavana italiana. Amaya Fernández Pozuelo, clavicembalo.


Diferencias sobre el villancico ¿Quién te me enojó Isabel?. Claudio Astronio, organo.


Diferencias sobre el canto de La dama le demanda (ossia Belle, qui tiens ma vie di Thoinot Arbeau). Hespèrion XX.

Innsbruck addio

Heinrich Isaac (c1450 - 26 marzo 1517): Insbruch, ich muss dich lassen, Lied a 4 voci. Ensemble Phoenix Munich.

Insbruch, ich muss dich lassen,
ich fahr dahin mein Strassen
im fremde Land dahin.
Mein Freud ist mir genommen,
die ich nit weiß bekommen,
wo ich im Elend bin.

Groß Leid muss ich jetzt tragen,
das ich allein tu klagen
dem liebsten Buhlen mein
Ach Lieb, nun lass mich Armen
im Herzen dein Erbarmen
daß ich muss von dannen sein.

Mein Trost ob allen Weiben,
Dein tu ich ewig bleiben
stets treu, der Ehren fromm.
nun muss dich Gott bewahren,
in aller Tugend sparen,
bis daß ich wieder komm!

Fantasmi – II

Ludwig van Beethoven (1770 - 26 marzo 1827): Trio in re maggiore per violino, violoncello e pianoforte op. 70 n. 1, Geistertrio (n. 4, 1808). Isaac Stern, violino; Leonard Rose, violoncello; Eugene Istomin, pianoforte.

  1. Allegro vivace e con brio
  2. Largo assai ed espressivo [6:34]
  3. Presto [17:45]

Perché questo brano è noto come Geistertrio, ossia «Trio degli spettri»? A quanto pare il titolo si deve indirettamente a Carl Czerny, il più celebre fra gli allievi di Beethoven, il quale nel 1842 scrisse che ascoltando il II movimento gli era venuta in mente la scena iniziale dell’Amleto.

Super Dixit Maria

Hans Leo Hassler von Roseneck (1564 - 1612): Dixit Maria ad Angelum, mottetto a 4 voci (pubblicato in Cantiones sacrae, 1591, n. 7). The Cambridge Singers, dir. John Rutter.

Dixit Maria ad angelum:
Ecce ancilla Domini,
fiat mihi secundum verbum tuum.


Hassler: Missa super «Dixt Maria» a 4 voci (pubblicata in Missae quaternis, V, VI et VIII vocibus, 1599). Ensemble Vocal Européen, dir. Philippe Herreweghe.

  1. Kyrie
  2. Gloria
  3. Credo
  4. Sanctus – Benedictus
  5. Agnus Dei

Concerto per orchestra – IV

Béla Bartók (25 marzo 1881 - 1945): Concerto per orchestra Sz. 116 (1943). New York Philharmonic Orchestra, dir. Pierre Boulez.

  1. Introduzione: Andante non troppo – Allegro vivace – Tempo I
  2. Giuoco delle coppie: Allegretto scherzando [10:01]
  3. Elegia: Andante, non troppo [16:42]
  4. Intermezzo interrotto: Allegretto [24:11]
  5. Finale: Pesante – Presto [28:34]

Princesse des Espagnes

Claude Debussy (1862 - 25 marzo 1918): Madrid, mélodie (1879), testo di Alfred de Musset. Véronique Dietschy, soprano; Emmanuel Strosser, pianoforte.

Madrid, princesse des Espagnes,
Il court par tes mille campagnes
Bien des yeux bleus, bien des yeux noirs.
La blanche ville aux sérénades,
Il passe par tes promenades
Bien des petits pieds tous les soirs.

Madrid, Madrid, moi, je me raille
De tes dames à fine taille
Qui chaussent l’escarpin étroit;
Car j’en sais une par le monde
Que jamais ni brune ni blonde
N’ont valu le bout de son doigt!

Or si d’aventure on s’enquête
Qui m’a valu telle conquête,
C’est l’allure de mon cheval,
Un compliment sur sa mantille,
Puis des bonbons à la vanille
Par un beau soir de carnaval.

Berceuse bretonne

Elsa Respighi (nata Olivieri Sangiacomo; 24 marzo 1894 - 1996): Berceuse bretonne per soprano e pianoforte (1919). Selena Colombera, soprano; Ilaria Torresan, pianoforte.

A coté de ta mère
fais ton petit dodo
san savoir que ton père
s’en est allé sur l’eau.
La vague est en colère
et murmure la-la,
a coté de ta mère
fais dodo, mon p’tit gas.
Pour te bercer, je chante,
fais bien vite dodo,
car dans ma voix tremblante,
j’étouffe un long sanglot.
Quand la mer est méchante
mon cœur sonne le glas;
mais il faut que je chante,
fais dodo mon p’tit gas.
Si la douleur m’agite,
lorsque tu fais dodo,
c’est qu’un jour on se quitte
tu seras matelot.
Sur la mer maudite
un jour, tu t’enira,
ne grandis pas trop vite,
fais dodo, mon p’tit gas.

Ludi musici

Samuel Scheidt (1587 - 24 marzo 1654): Ludi musici (1621), I pars. Hespèrion XX, dir. Jordi Savall.

  1. (XXII) Intrada a 5
  2. (V) Paduan a 4
  3. (XXIV) Galliard a 5
  4. (XVII) Courant a 4
  5. (VI) Paduan a 4
  6. (XXI) Galliard Battaglia a 5
  7. (XVI) Alamande a 4
  8. (XXVI) Canzon ad imitationem Bergamasca Anglica a 5
  9. (XXVIII) Canzon super O Nachbar Roland a 5
  10. (XI) Courant a 4
  11. (XIII) Courant a 4
  12. (XVIII) Canzon Cornetto a 4
  13. (III) Paduan a 4
  14. (XXV) Galliard a 5
  15. (XVII) Courant a 4
  16. (XXIX) Canzon super Cantionem gallicam a 5

Compianto per le vittime della violenza

 
Cristóbal Halffter (24 marzo 1930 - 2021): Llanto por las víctimas de la violencia per live electronics e orchestra (1971). Realizzazione elettronica di Hans Peter Haller; SWF Sinfonieorchester Baden Baden, dir. Ernest Bour.
 

CH