Jacques Offenbach (20 giugno 1819 - 1880): Grand Concerto in sol maggiore per violoncello e orchestra, detto Concerto militaire (1847-48). Edgar Moreau, violoncello; Les Forces Majeures, dir. Raphaël Merlin.
- Allegro maestoso
- Andante
- Allegretto

Jacques Offenbach (20 giugno 1819 - 1880): Grand Concerto in sol maggiore per violoncello e orchestra, detto Concerto militaire (1847-48). Edgar Moreau, violoncello; Les Forces Majeures, dir. Raphaël Merlin.

Philippe Manoury (19 giugno 1952): Toccata per pianoforte (1998). Michèle Renoul.

Carl Zeller (19 giugno 1842 - 1898): Grubenlichter-Walzer per orchestra su temi tratti dall’operetta Der Obersteiger (1894). Wiener Philharmoniker, dir. Riccardo Muti.

Ludwig Senfl (1486 - 1543): Non moriar, mottetto a 4 voci. Ensemble Officium, dir. Wilfried Rombach.
Non moriar sed vivam
Et narrabo opera Domini.
(Salmo 118: 17)
![]()
Georgs Pelēcis (18 giugno 1947): Plaukstošais jasmīns per violino, vibrafono e archi (2007). Kremerata Baltica, dir. e violino solista Gidon Kremer.

Johann Sebastian Bach (1685-1750): Ich hatte viel Bekümmernis, cantata BWV 21, eseguita per la prima volta a Weimar il 17 giugno 1714. Ivan Podyomov, oboe; Stefanie True, soprano; Ulrike Malotta, contralto; Guy Cutting, tenore; Felix Schwandtke, basso; Netherlands Bach Society; Shunske Sato, violino e direzione.
Parte 1ª

Johan Wagenaar (1862 - 17 giugno 1941): Larghetto per oboe e orchestra da camera op. 40 (1934). Ingrid Nissen, oboe; Radio Symfonie Orkest, dir. Eri Klas.

Johann Adam Hiller (1728 - 16 giugno 1804): Ouverture per il Singspiel Die Jagd (1770). Gewandhausorchester Leipzig, dir. Herbert Blomstedt.

Hayne van Ghizeghem (c1445 - ?): De tous biens plaine, chanson a 3 voci. Ensemble Perceval, dir. Guy Robert.
De tous biens plaine est ma maistresse.
Chascun luy doibt tribut d’honneur
Car assouvye est en valeur
Autant que jamais fut deesse.
(Di ogni virtù è colma la mia signora. Ognuno le rende tributo d’onore perché ha in dote più pregi di quanti ne abbia mai avuti una dea.)
Questa chanson fu un vero e proprio hit del tardo Quattrocento: è infatti riportata da almeno venticinque raccolte musicali dell’epoca, fra le quali il celebre florilegio Harmonice Musices Odhecaton curato dall’editore italiano Ottaviano Petrucci nel 1501. Di Hayne van Ghizeghem non si hanno molte notizie: fu membro della cappella musicale e valet de chambre di Carlo il Temerario, che seguì nelle numerose campagne militari; poiché non v’è più traccia di lui dopo il 1472, è possibile che abbia perso la vita in quell’anno, forse durante l’assedio di Beauvais. Si è anche pensato che avesse abbandonato il suo signore per entrare al servizio della corte di Francia, ma in realtà non vi sono documenti che possano confermare questa supposizione.

Guy Ropartz (15 giugno 1864 - 1955): La Cloche des morts per orchestra (originariamente intitolato Le Convoi du Fermier; 1887). Orchestre Philharmonique du Luxembourg, dir. Emmanuel Krivine.

Tomás Luis de Victoria (1548 - 1611): Conditor alme siderum, inno a 4 voci (pubblicato in Hymni totius anni, 1581, n. 1). Ensemble Plus Ultra, dir. Michael Noone.
I (gregoriano)
Conditor alme siderum
æterna lux credentium
Christe redemptor omnium
exaudi preces supplicum.
II (Victoria)
Qui condolens interitu
mortis perire sæculum
salvasti mundum languidum
donans reis remedium.
III (gregoriano)
Vergente mundi vespere
uti sponsus de thalamo
egressus honestissima
Virginis matris clausula.
IV (Victoria)
Cuius forti potentiæ
genu curvantur omnia
cælestia, terrestia
nutu fatentur subdita.
V (gregoriano)
Te, Sancte fide quæsumus,
venture judex sæculi,
conserva nos in tempore
hostis a telo perfidi.
VI (Victoria)
Sit, Christe rex piissime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito
in sempiterna sæcula.
Amen.

Johann Wilhelm Hertel (1727 - 14 giugno 1789): Concerto in mi bemolle maggiore per oboe, tromba e archi. Ulf Bjurenhed, oboe; Niklas Eklund, tromba; Drottningholms Barockensemble, dir. Nils-Erik Sparf.
![]()
Jacob Paix (1556 - c1623): Padoana Venetiana a 5 (pubblicata in Ein schön Nutz- und Gebreüchlich Orgel Tabulaturbuch, Lauingen 1583, n. 63). Alberto Guerzoni, clavicembalo (sistema Hauptwerk).
![]()
Roberto Fabbriciani (13 giugno 1949): Alluvione per flauti (1 esecutore) e suoni elettronici di Alvise Vidolin (2017). Esegue l’autore.
Qui un articolo di Fabio Zannoni sulla composizione di Fabbriciani.

Matthias Weckmann (c1616 - 1674): Magnificat secundi toni. Agnes Luchterhandt all’organo Schnitger della Chiesa di San Ludgeri in Norden.

Carson Cooman (12 giugno 1982): Tuba Tune per organo (2017). Esegue l’autore.

Théodore Dubois (1837 - 11 giugno 1924): Symphonie française in fa minore (1908). Orchestra Les Siècles, dir. François-Xavier Roth.

Carlos Seixas (11 giugno 1704 - 1742): Toccata prima in sol minore per clavicembalo. Gianandrea Pauletta.
Ann Millikan (10 giugno 1963): Millikan Symphony per orchestra (2015), dedicata alla memoria di Bob Millikan (1957-2012), fratello della compositrice. Jennifer Curtis, violino solista (nel IV movimento); Boston Modern Orchestra Project, dir. Gil Rose.

Louis Joseph Daussoigne-Méhul (10 giugno 1790 - 1875): Saltarelle et Rêverie per organo. Jean-Luc Perrot all’organo Callinet (1837) dell’Église Notre-Dame in Saint-Étienne.
Philippe de Vitry (1291 - 9 giugno 1361): Vos qui admiramini virgines / Gratissima virginis species / Gaude gloriosa, mottetto isoritmico a 4 voci. Lumina Ensemble, dir. Anna Pope.
Triplum
Vos qui admiramini virgines,
si virgini pro ceteris eligende
dignati fuerimus nubere,
dum nupsimus tanquam valde diligende.
Ista pulchra specie humilis maneriæ
ac opere virtuosa,
turpis vestrum altera
ausu nimis aspera
necnon virtutes exosa.
Ista lux, nox nubila,
Ista velox aquila,
vos colubres gradientes,
Ista super æterna regnat
vos in misera valle languentis egentes.
Ista virgo regia dulcis est amasia
mea sponsa quæpia.
Rex ego sum, hæc regina.
Quod tanta referimus?
Nos qui cuncta novimus
dignam preelegimus
et ut rosam hanc præspina.
Urgite vos igitur
quia tempus labitur
et mors nos persequitur
huic servite.
Hanc vocate,
quod si neglexeritus
illam non videbitis
gloriam quam cupitis,
vos eia propera te.
Motetus
Gratissima virginis species
quam decorat carnis mundicies,
usque centrum placasti intima
mei cordis plaga dulcissima
intra stimulans amoris spiritum
nescientem pectoris exitum.
Gratissime simili vulnere
peperisti mundum me ledere.
O regina, tuum amplectere
astringendo pectus cum ubere.
O rex regum oculum oculo
et os ori junge pro osculo
ac inspira verbum in labia
qua recepto fiat caro dia.
Tenor e contratenor
Gaude gloriosa.
Vivat iste.

Jacob Clemens non Papa (c1510/15 - 1555 o 1556): Ego flos campi, mottetto a 7 voci (pubblicato postumo in Thesaurus Musicus II, 1564, n. 3), testo tratto dal Cantico dei cantici (II:1-2 e IV:15). Stile Antico.
Ego flos campi et lilium convallium.
Sicut lilium inter spinas sic amica mea inter filias.
Fons hortorum puteus aquarum viventium quae fluunt impetu de Libano.

Tomaso Albinoni (8 giugno 1671 - 1751): Concerto a cinque in fa maggiore per 2 oboi, archi e basso continuo op. 9 n. 3 (1722). Advent Chamber Orchestra.
![]()
Anonimo: Fas et nefas, Carmen Buranum 19; testo attribuito a Gautier de Châtillon (c1135 - c1201). The Boston Camerata, dir. Joel Cohen.
Fas et nefas ambulant
pene passu pari;
prodigus non redimit
vitium avari;
virtus temperantia
quadam singulari
debet medium
ad utrumque vitium
caute contemplari.
Si legisse memoras
ethicam Catonis,
in qua scriptum legitur:
«ambula cum bonis»,
cum ad dandi gloriam
animum disponis,
supra cetera
primum hoc considera,
quis sit dignus donis.
Vultu licet hilari,
verbo licet blando
sis equalis omnibus;
unum tamen mando:
si vis recte gloriam
promereri dando,
primum videas
granum inter paleas,
cui des et quando.
Dare non ut convenit
non est a virtute,
bonum est secundum quid,
sed non absolute;
digne dare poteris
et mereri tute
famam muneris,
si me prius noveris
intus et in cute.
Si prudenter triticum
paleis emundas,
famam emis munere;
sed caveto, dum das,
largitatis oleum
male non effundas.
in te glorior:
cum sim Codro Codrior,
omnibus habundas.

Paolo Ugoletti (7 giugno 1956): Easy links per viola, clavicembalo e archi (2022). Elena Laffranchi, viola; Natalija Martynova, clavicembalo; Orchestra d’archi di Leopoli, dir. Filippo Ferruggiara.

Sophia Dussek (ovvero Dusík) nata Corri (1775 - c1831): Sonata in do minore-maggiore per arpa op. 2 n. 3 (c1800). Floraleda Sacchi.
Iain Hamilton (6 giugno 1922 - 2000): Scottish Dances per orchestra op. 32 (1956). The Scottish National Orchestra, dir. Alexander Gibson.
Antoine Busnois (c1430 - 1492): Le corps sen va et le cuer vous demeure, rondeau a 3 voci. Ensemble Asteria: Sylvia Rhyne, soprano; Eric Redlinger, tenore e liuto.
Le corps sen va et le cueur vous demeure
Le quel veult faire avec vous sa demeure
Pour vous vouloir aimer tant et si fort.
Que incessament veult mectre son effort
A vous servir jusques à ce que je meure.
Il est vostre pouez estre bien seure
Et de cela tousiours je vous asseure
Combien quatende de mon mal confort.
Le corps sen va et le cueur vous demeure
Le quel veult faire avec vous sa demeure
Pour vous vouloir amer tant et si fort.
Il nest douleur ne dueil qua moy naqueure
Quant il convient que ses maulx je saveure
Et men aller sans avoir resconfort
Aleure que deusse vivre au fort
Mon mal compter que je voi qua ceste heure.
Le corps s’en va et le cueur vous demeure
Le quel veult faire avec vous sa demeure
Pour vous vouloir aimer tant et si fort.
