Niccolò Paganini (27 ottobre 1782 - 1840): Concerto n. 1 in re maggiore per violino e orchestra op. 6 (1815). Hilary Hahn, violino; Sveriges Radios Symfoniorkester, dir. Eije Oue.
Hans Leo Hassler von Roseneck (26 ottobre 1564 - 1612): Verbum caro factum est, mottetto a 6 voci (pubblicato in Cantiones sacrae, 1591, n. 30). The Exon Singers.
Verbum caro factum est
et habitavit in nobis.
Et vidimus gloriam ejus,
gloriam quasi Unigeniti a patre,
plenum gratiae et veritatis.
Victorin (de) Joncières (pseudonimo di Félix-Ludger Rossignol; 1839 - 26 ottobre 1903): Symphonie romantique in mi minore (1873). Interpreti non identificati.
Louis-Nicolas Clérambault (1676 - 26 ottobre 1749): Suite du Premier Ton (dal Premier Livre d’Orgue, 1710). Loek Jehee all’organo della Concathédrale Notre-Dame-du-Bourguet in Forcalquier (Alpes-de-Haute-Provence).
Grand Plein Jeu: Fort lentement
Fugue: Lentement [3:32]
Duo: Gayement, et gratieusement [6:30]
Trio: Gratieusement [8:00]
Basse et Dessus de Trompette ou de Cornet séparé, en Dialogue: Gayement [9:58]
Récits de Cromorne et de Cornet séparé, en Dialogue: Doucement, et gratieusement [11:32]
Dialogue sur les Grands Jeux: Fort grave – Fort lentement [15:11]
Georges Bizet (25 ottobre 1838 - 1875): Jeux d’enfants, 12 pezzi per pianoforte a 4 mani op. 22 (1871). Alfons e Aloys Kontarsky.
L’Escarpolette (Rêverie: Andantino)
La Toupie (Impromptu: Allegro vivo) [2:52]
La Poupée (Berceuse: Andantino semplice) [3:49]
Les Chevaux de Bois (Scherzo: Allegro vivo) [6:38]
Le Volant (Fantaisie: Andantino molto) [7:56]
Trompette et Tambour (Marche: Allegretto) [9:10]
Les Bulles de Savon (Rondino: Allegretto) [11:18]
Les Quatre Coins (Esquisse: Allegro vivo) [12:39]
Colin-Maillard (Nocturne: Andante non troppo) [14:47]
Saute-Mouton (Caprice: Allegro molto) [16:45]
Petit Mari, petite Femme (Duo: Andantino) [18:06]
Le Bal (Galop: Presto) [21:06]
Bizet: Petite suite (trascrizione per orchestra dei Jeux d’enfants n. VI, III, II, XI e XII). Philharmonia Orchestra, dir. sir Adrian Boult (in concerto, 1964).
Jean Rogister (25 ottobre 1879 - 1964): Concerto in la maggiore per viola e orchestra (1914). Thérèse-Marie Gilissen, viola; Orchestra sinfonica di Pécs, dir. Marc Trautmann.
Cemal Reşit Rey (25 ottobre 1904 - 7 ottobre 1985): Enstantaneler, «impressioni sinfoniche» (1931). Magyar Állami Hangversenyzenekar (Orchestra sinfonica di Stato ungherese), dir. Cem Mansur.
Balıkçılar ağları çekerken (Pescatori che tirano le reti)
Ama dilenci kadın (Passa una mendicante cieca) [2:17]
Petr Eben (1929 - 24 ottobre 2007): Hommage à Dietrich Buxtehude, Toccatenfuge (1987). Pier Damiano Peretti all’organo Zanin (1999) della Chiesa parrocchiale di Santa Maria Addolorata in Selva di Fasano (Brindisi).
Carlo Filago (1589 - 23 ottobre 1644): Quam pulchra es, amica mea, mottetto «a doi canti» (pubblicato in Sacrarum cantionum Liber Tertius, 1619). Instrumenta Musica, dir. Ercole Nisini.
Quam pulchra es, amica mea,
columba mea, immaculata mea
et odor vestimentorum super omnia aromata.
Alleluia.
Albert Lortzing (23 ottobre 1801 - 1851): Konzertstück in mi maggiore per corno e orchestra. Peter Damm, corno; Staatskapelle Dresden, dir. Siegfried Kurz.
Il brano, in un unico movimento, si articola nelle seguenti sezioni: Andante – Variazioni – Poco più lento – Allegretto – Tempo I – Allegretto – Cadenza – Tempo I.
Robert Schumann (1810 - 1956): Konzertstück per 4 corni e orchestra op. 86 (1849). Roger Montgomery, Gavin Edwards, Susan Dent e Robert Maskell, corni; Orchestre révolutionnaire et romantique, dir. John Eliot Gardiner.
Daniel Steibelt (22 ottobre 1765 - 2 ottobre 1823): Concerto per arpa e orchestra (1807). Masumi Nagasawa, arpa; Kölner Akademie, dir. Michael Alexander Willens.
Franz Liszt (22 ottobre 1811 - 1886): Feuille d’album n. 2 S. 534/2bis (1849). Clemens Muller, pianoforte.
Si tratta della terza versione di una terza versione. All’origine vi è un Lied su testo di Felix Lichnowsky, intitolato Die Zelle im Nonnenwerth (S. 274/1, del 1841); la sua 3ª versione fu redatta nel 1845 con testo tradotto in francese da Étienne Monnier e il titolo di Élégie (S. 301b/2); della trascrizione per pianoforte di quel brano, questa è appunto la 3ª versione.
Franz Liszt: Die Zelle im Nonnenwerth (Élégie) per violoncello e pianoforte S. 382 (c1883; trascrizione della 2ª versione del Lied di cui sopra). János Fejérvári, violoncello; Zoltán Fejérvári, pianoforte.
Anonimo (XVII secolo): Scotch Cap (da John Playford, The English Dancing Master, Londra 16511, n. 99). The Baltimore Consort.
La melodia è nota anche con il titolo Edinburgh Castle.